Nationale Moet Hennessy Gastvrijheidsprijs 2016 (2 theorie)

Ik werd uitgekozen door Chateau et Residences Gastronomique om hen te vertegenwoordigen met de werdstijd. Voor de theorie van de Nationale Moet Hennessy gastvrijheidsprijs werden de zeven deelnemers uitgenodigd in het Amstel hotel. De spiegelzaal was voor ons gereserveerd we kregen eerst een presentatie en proeverij van Hennessy Cognac. Daarna gingen we allemaal apart zitten en kregen we de tijd om een aantal theorie vragen te beantwoorden. De vragen gingen over van alles wat met gastronomie te maken heeft. Toen ik klaar was met de theorie vragen had ik er al gelijk een heel goed gevoel over. De meeste vragen wist ik en kon ik zo beantwoorden, er zaten wel een paar vragen bij die ik lastig vond en waarbij ik moest gokken.

Na de theorie ronde was er ruimte voor een workshop cocktails maken. De workshop werd gehouden door 'spraakwater'. De cocktails draaiden om de Hennessy Cognac. We hebben twee verschillende cocktails leren maken, daarvan moesten we er 1 kiezen om te presenteren op het podium met de prijsuitreiking en ondertussen zouden we worden geinterviewd. We kregen van Hennessy een set mee met alle benodigdheden om een cocktail te kunnen maken.

Nationale Moet Hennessy Gastvrijheidsprijs 2016 (1)

De Nationale Moet Hennessy gastvrijheidsprijs is een wedstrijd die jaarlijks wordt georganiseerd. De Gastronomische 7 (G7) zijn zeven verschillende samenwerkings verbanden. Alliance Gastronomique, Les Patrons Cuisiniers, Relais, Fine Eastern, Jeunes Restaurateurs, Selected Indonesian en Chateaux et Residences Gastronomique. De NHGP is een wedstrijd die wordt georganiseerd, omdat de arbeidsmarktcijfers al jarenlang laten zien dat er behoefte is aan een nieuwe generatie professionele gastheren en -vrouwen in de Nederlandse horeca. 

Je wordt door middel van een theorie ronde en praktijk ronde getest op je kennis en gastheer/vrouw schap. Ze kijken of je kennis hebt van wijn en spijs, of je meertalig bent, of je de behoefte van een gast aanvoelt en sfeerbepalend bent voor het concept waar je werkt. Je wordt voorafgaand aan het evenement getest. De jury komt naar het restaurant waar je de rol als gastheer/vrouw vervult, je moet een aantal theorievragen doen over gastheerschap, productkennis, cognac en wijnen en een 1-op-1 interview met de juryleden. 

De winnaar mag samen met zijn of haar leermeester een bezoek brengen aan Chateau de Bagnolet in Cognac, krijg een fles Hennessy X.O. Cognac en een wisseltrofee.

De theorie ronde was in 2016 bij het Amstel hotel, waarbij we een workshop cocktails maken kegen van 'spraakwater'. Het praktijk gedeelte was op het leerbedrijf zelf en de prijsuitreiking bij landgoed  Duin en Kruidberg. Bij de prijsuitreiking waren onder andere SVH meestergastheren en -vrouwen, prominenten voor de gastronomie, restaurateurs en bestuursleden van de zeven samenwerkingsverbanden aanwezig. Er was ook de mogelijkheid om te netwerken.

Het doel van de wedstrijd is om het vak van de gastvrouw en gastheer meer in de schijnwerpers te zetten, ter bevordering van kundig, vriendelijk en enthousiast gastheerschap.

Sabayon bereiden

Vandaag hebben we een paar uurtjes praktijk. We leren hoe je een sabayon aan tafel moet bereiden. De ingrediënten bestaan uit: 2 lepels gepasteuriseerd ei-geel, we gebruiken geen vers ei-geel ivm ziektes. 5 lepels witte wijn, de restjes van witte wijn kun je goed gebruiken, ook maar het niet uit als je een mousserende wijn gebruikt, 2 lepels suiker en als laatste een scheutje rosé port wij gebruiken Marsala.
Eerst roer je het door elkaar heen, wat belangrijk is, is dat de sabayon niet warmer dan 70 graden celcius wordt, want dan krijg je een roer ei. Je kunt zelf je eigen draai aan de sabayon geven door er andere smaken aan toe te voegen. Je klopt de sabayon zodat er lucht bij komt. Het kloppen doe je vanuit je pols en niet vanuit je arm, dit is omdat je het anders niet vol kunt houden tot dat de sabayon klaar is. Je kunt zien wanneer hij klaar is, dit is wanneer hij uit elkaar "plopt".

Wine Professional 2016

Op 11 januari stapten een vriendin en ik in de trein. We gingen een paar dagen Amsterdam tegemoet, met als hoogte punt Wine Proffessionals. 

Aangekomen na een lange reis in het hotel moesten we eerst even een power nap doen, want we waren erg moe en van plan 's avonds Amsterdam in te gaan. We hebben eerst op een terrasje gezeten en een lekkere Irish Coffee gedronken. Daarna even snel een leuk restaurantje opgezocht. Dat werd Guts & Gusto. Na 15 minuten lopen op m'n naald hakken kwamen we er achter dat onze navigatie ons de verkeerde kant opstuurde en het restaurant bijna naast het terras zat waar we zojuist hadden gegeten. Eindelijk aangekomen in het restaurant werden we ontvangen door een vriendelijke gastdame en met een knip oog uit de keuken. Boven hadden ze een tafel voor ons gedekt. We bestelden een 5-gangen diner met wijn arrangement en inclusief kazen. We begonnen met een glas bubbels en een paar heerlijke arperitief hapjes. De tijd ging snel, omdat we zo genoten van al het lekkers wat we geserveerd kregen, de wijnen pasten goed bij de gerechten. Het was gewoon af.

De tweede dag waren we vroeg uit bed, want Wine Proffessionals 2016 stond eraan te komen. Het was de ideale ontmoetingsplek voor wijnliefhebbers, vakmensen en sommeliers. De 14e editie Wine Professional vond plaats gedurende de eerste drie dagen van de Horecava beurs in de RAI. Ik heb heerlijke wijnen geproefd en genoten van verassende wijn-spijs combinaties. Vooral van de wijnen uit de landen waaruit je het niet verwacht. Na afloop van de dag kwamen we er achter dat 1 dag niet voldoende was om alles te vragen en proeven wat we eigenlijk wouden en tegelijkertijd ook nog de Horecava over te gaan. Dat wordt volgend jaar dus een dag extra! Maar al met al heb ik 3 dagen genoten van Amsterdam.

De Vos van Steenwijk

Vandaag heb ik weer een bijzondere dag gehad op mijn werk. Ik ben naar de baron en barones geweest en heb daar een aantal gasten ontvangen en bediend. De Havixhorst is bijna 300 jaar in bezit geweest door de familie Vos van Steenwijk. Deze naam had men te danken aan Johan de Vos van Steenwijk, hij had namelijk rood haar. Meneer de baron en mevrouw de barones wonen nu nabij de Havixhorst in net zo'n soort gebouw als de Havixhorst zelf. Op dit moment hebben zij samen nog ongeveer 25 paarden en 50 koeien. De koeien die zij hebben zijn Blonde d'Aquitaine koeien, zij hebben heel bewust de keuze gemaakt in dit ras koe, ook waren zij één van de eerste die begonnen te fokken in deze koeien. De meeste koeien die zij hebben zijn voor de fokkerij, maar mocht er een koe zijn die niet in het perfecte plaatje van de fokkerij past dan word hij gemest voor het vlees. Nadat de Havixhorst 10 jaar door 2 nichten in bezit is geweest hebben zij het weer verkocht . Daarna is de havezate voor verschillende dingen gebruikt, namelijk als bejaardentehuis, vakantieoord voor jongeren, opvangcentrum voor Vietnamese vluchtelingen en daarna tot op heden als hotel. In 1982 is de Havixhorst gekocht door het Drentse Landschap en zijn de verbouwingen en restauraties verder voortgezet. De 8 kamers die op dit moment beschikbaar zijn hebben allemaal de namen van de vrouwen van de Vossen van Steenwijk. 

Anna kan alles.... Behalve scooter rijden

Vrijdag begon ik om 2 uur, er was een bruiloft van gezellige gasten uit Ijhorst. 's Middags waren ze met een klein gezelschap van 22 personen en 's avonds werden het er 88. Dat was te doen dacht ik. Met z'n tweeën achter de bar en 1 in de zaal moeten we dat redden. In de middag kregen we er bijna geen drankje doorheen, tijdens het diner begonnen ze een beetje te drinken & tijdens het feest was 1 tap NIET genoeg. Ze dronken aan één stuk door. Maar wat een heerlijke avond heb ik gewerkt, met een goed team, leuke gasten en niet te vergeten leuke muziek. Na het feest moest er nog worden opgeruimd en schoongemaakt, we moesten de zaal opnieuw zetten voor een High Tea van 75 personen. Om 4 uur was ik blij dat ik eindelijk in m'n bed lag en dat ik had overlegd dat ik de volgende dag een uurtje later kon komen. Ik werd wakker door de wekker met pijn in m'n benen en m'n voeten en was nog ontzettend moe.

3 kopjes koffie later zat ik in de auto. Op m'n werk kwam Jos bij me en zei dat ik vandaag lekker rustig aan kon doen. Ik dacht eerlijk gezegd dat vandaag ook ech niks kon worden, want je kon me opvegen. Vandaag liep ik het restaurant, we zaten op 2 tafels na vol. Nog even snel een dubbele espresso gedronken met mijn collega en we konden er weer tegen aan. We hadden alles goed voorbereid en we kregen het ene na het andere compliment. Gasten die zeiden dat we ontzettend efficiënt aan het werk waren, vonden dat we goed wisten waar we het over hadden, vroegen naar mijn opleiding, de hele avond door vlogen de complimentjes om onze oren. En ja blije gasten willen je wel eens wat extra's geven.... Ik kreeg er helemaal weer een boost van, vooral ook omdat ik niet had verwacht dat dit een goede avond werd. Op gegeven moment kwam een andere collega bij me en die zei: "Gaat het allemaal wel goed? Ik zie hem zo heen en weer vliegen?" Waarop ik antwoordde "Ja hoor, gaat prima, alleen dat heeft hij nog niet echt door." Waarop Jos zei: "Anna kan alles...... Behalve scooter rijden."

Net een sprookje..

De eerste werkweek is al een tijdje voorbij en ik kan niet anders zeggen dat ik het na m'n zin heb. De eerste dag heb ik geholpen bij de Rotery. Ik heb ook al op een aantal andere service clubs geholpen, op een bruiloft, tijdens het diner en tijdens de lunch, kleine en wat grotere groepen en de eigenaar/directeur van het hotel bediend. Ik werd direct goed opgenomen in de groep en heb leuke collega's. De eerste dagen was het nog even wennen en vond ik het allemaal nog niet zo heel bijzonder, het was een beetje onder verwachting, maar het word steeds leuker en uitdagender. Op een dag dat ik de lunch moest lopen was er een tafeltje voor 2 personen besproken. Ze bestelden een fles champagne van €978,50 waar ik best wel van op keek, want zo bijzonder zagen de gasten er niet uit. Wat bleek was dus dat ze een bedrijf waren gestart met een eigen bedacht middeltje tegen een kater genaamd: "restart" de mannen haalden voor mij een paar flesjes uit de auto om het te proberen. Ik vond het allemaal een beetje onzin, maar heb er wel erg hard om gelachen. Het staat nu op mijn nachtkastje en de dag is nog niet gekomen dat ik denk het nodig te zijn. Het is een flesje met een blauw vloeibaar middel en daar boven op zit een klein potje met wit poeder, de flesjes moeten worden gescheiden van elkaar en dan moet het poeder worden toegevoegd aan het flesje. Toen ik het flesje kreeg zat ik direct al na te denken: "hoe ga ik dat poeder in het flesje krijgen als ik dronken ben." Volgens mij is dat opzich al een behoorlijke opgave. Ik heb een visite kaartje van de heren mee gekregen om ze even te laten weten hoe het is bevallen. Ik ben zelf heel erg benieuwd en wacht af. 

's Avonds loop ik vaak heen en weer naar de verschillende gebouwen of de emballage schuur. Het werken is er prettig, dat komt niet alleen maar door de gezellig collega's, maar ook door de omgeving. Het is er zo mooi, de verlichting in alle gebouwen en de buiten verlichting die het zo gezellig maakt, de grote vuurkorf voor op het plein die 's avonds zorgt voor de rook langs het gebouw, wat er prachtig uitziet met de ooievaars op het dak. Het lijkt net of ik in een sprookje ben als ik 's avonds buiten loop. Ik hoop dat ik een leuk, maar vooral leerzaam jaar tegemoet ga.